Τους λόγους για τους οποίους θα ψηφίσει θετικά στην πρόταση της διοίκησης του Στέλιου Αγγελούδη για τη λήψη δανείου από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, κόντρα στην επίσημη γραμμή της παράταξής του, εξηγεί ο πρώην αντιδήμαρχος Οικονομικών της διοίκησης του Κωνσταντίνου Ζέρβα Μιχάλης Κούπκας με μακροσκελή ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Δεν επιλέγω τον εύκολο δρόμο της άρνησης. Επιλέγω να σταθώ με πολιτική συνέπεια και τεχνική τεκμηρίωση, ψηφίζοντας υπέρ της λήψης του δανείου», τονίζει ο κ. Κούπκας, εν όψει της αυριανής κρίσιμης συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, οπότε συζητείται το επίμαχο θέμα. Ο ίδιος, πάντως, διευκρινίζει ότι η θετική του ψήφος δεν αποτελεί λευκή επιταγή.
Όπως έγραψε το myportal,gr, χτες σε συνεδρίαση της παράταξης της μείζονος αντιπολίτευσης ο κ. Κούπκας διαχώρισε τη θέση του από τη στάση του επικεφαλής του συνδυασμού Κωνσταντίνου Ζέρβα, ο οποίος κάλεσε τα μέλη της ομάδας του να καταψηφίσουν. Κόντρα στην επίσημη γραμμή της παράταξης αναμένεται να τοποθετηθούν επίσης ο Χάρης Αηδονόπουλος και ο Σωκράτης Δημητριάδης.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Μιχάλη Κούπκα έχει ως εξής: «Στο αυριανό Δημοτικό Συμβούλιο, καλούμαστε να αποφασίσουμε για μια επιλογή που θα δεσμεύσει τον Δήμο Θεσσαλονίκης – και κατά συνέπεια τις επόμενες γενιές πολιτών – για τουλάχιστον ένα τέταρτο του αιώνα: τη σύναψη δανείου ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ).
Είναι μια απόφαση με βαρύ ιστορικό και θεσμικό φορτίο. Δεν μπορεί – και δεν πρέπει – να αντιμετωπιστεί με ευκολία, προχειρότητα ή μικροπολιτικά φίλτρα. Πρόκειται για μια επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα, που συνδέεται ευθέως με την ικανότητα της πόλης να μεταβεί σε ένα νέο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης, ανθεκτικότητας και κοινωνικής συνοχής.
Ως Δημοτικός Σύμβουλος και πρώην Αντιδήμαρχος που είχα την ευθύνη για την ένταξη της Θεσσαλονίκης στο Ευρωπαϊκό Κλιματικό Σύμφωνο, αισθάνομαι σήμερα διπλή ευθύνη. Τόσο απέναντι στους πολίτες όσο και απέναντι στην ιστορική αλήθεια.
Δεν επιλέγω τον εύκολο δρόμο της άρνησης. Επιλέγω να σταθώ με πολιτική συνέπεια και τεχνική τεκμηρίωση, ψηφίζοντας υπέρ της λήψης του δανείου. Και εξηγώ γιατί:
Το δάνειο από την ΕΤΕπ δεν είναι μια απλή χρηματοδότηση. Είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που αφορά την υλοποίηση του Σχεδίου Κλιματικής Ουδετερότητας της Θεσσαλονίκης. Ένα σχέδιο που δεν “ήρθε από πάνω, αλλά διαμορφώθηκε μέσα από διαβούλευση με φορείς, ευρωπαϊκά think tanks, θεσμούς και τεχνικούς συμβούλους. Ως οικονομολόγος γνωρίζω πως το κρίσιμο ζήτημα για κάθε δημόσιο δανεισμό δεν είναι το ποσό, αλλά η απόδοση δηλαδή το πού κατευθύνονται οι πόροι και ποια είναι η αναμενόμενη ανταποδοτικότητα.
Τα έργα που θα χρηματοδοτηθούν εν προκειμένω έχουν υψηλή προστιθέμενη αξία κατευθυνόμενα σε:
• αστική αναζωογόνηση
• βιώσιμη κινητικότητα
• ενεργειακή αναβάθμιση δημοτικών κτηρίων
• πράσινες και ανθεκτικές υποδομές
Αν δεν επενδύσουμε σήμερα σε αυτά τα έργα, τότε πότε;
Και αν δεν αξιοποιήσουμε μια δανειοδότηση με ευνοϊκούς όρους, τότε με ποιο άλλο εργαλείο θα επιτύχουμε τη μετάβαση που απαιτεί η εποχή μας;
Δεν ανήκω στη διοίκηση, ούτε καλούμαι να υπερασπιστώ επιλογές που δεν διαχειρίστηκα. Όμως έχω υπηρετήσει συγκεκριμένες πολιτικές προτεραιότητες – και το σχέδιο για την Κλιματική Ουδετερότητα είναι μία από αυτές.
Η δημοκρατία χρειάζεται αντιπολιτεύσεις που οικοδομούν, όχι μόνο αντιπολιτεύσεις που αντιστέκονται.
Στηρίζω την απόφαση υπεύθυνα και με σαφείς προϋποθέσεις:
• πλήρη διαφάνεια
• συγκεκριμένα ορόσημα απόδοσης
• ετήσιο απολογισμό προόδου
• ανοιχτή πρόσβαση των πολιτών στην παρακολούθηση του σχεδίου
Η θετική μου ψήφος ΔΕΝ αποτελεί λευκή επιταγή.
Η δανειοδότηση ΔΕΝ πρέπει να υποκαταστήσει τη διεκδίκηση κονδυλίων από ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης, προγράμματα ΥΠΕΣ και Ε.Ε.
Η επιλογή του δανείου είναι για την επίτευξη των κλιματικών στόχων η αφετηρία, όχι η κατάληξη.
Αν θέλουμε μια Θεσσαλονίκη του 2030 και του 2050 που να είναι βιώσιμη, ευφυής και ανταγωνιστική, πρέπει να επενδύσουμε σωστά, τη σωστή στιγμή.
Δεν υπάρχουν τέλειες λύσεις. Υπάρχουν ευκαιρίες – με ρίσκο ή απόδοση. Το ζήτημα είναι ποια στάση παίρνουμε απέναντί τους.
Η δική μου στάση – ως αιρετού, ως οικονομολόγου, ως πολιτικού προσώπου με θεσμική μνήμη – είναι θετική ψήφος.
Γιατί δεν θέλω να δω άλλη μια ευκαιρία να χάνεται για την πόλη λόγω αμηχανίας ή μικροπολιτικής.
Η Θεσσαλονίκη έχει μπροστά της έναν δύσκολο, αλλά ελπιδοφόρο δρόμο. Και αυτός ο δρόμος δεν περνά μέσα από πολιτικά τείχη, άλλα από την ικανότητα μας να συνεργαζόμαστε όταν κρίνεται το μέλλον».
