Η παραίτηση του Αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών και ΥΔΟΜ δεν αποτελεί απλώς μία διοικητική εξέλιξη. Αποτελεί ένα ηχηρό καμπανάκι για το πώς λειτουργεί – ή δεν λειτουργεί – η συνολική δομή διοίκησης. Σε μία περίοδο όπου ο Δήμος Σιθωνίας «τρέχει» έργα εκατομμυρίων ευρώ, με παρεμβάσεις που ήδη υλοποιούνται και άλλες που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, ο Δήμαρχος δεν επέλεξε την εύκολη λύση της αντικατάστασης. Αντίθετα, πήρε πάνω του την ευθύνη. Ανέλαβε ο ίδιος μία από τις πιο απαιτητικές και κρίσιμες αντιδημαρχίες.
Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Δείχνει έναν άνθρωπο που δεν κρύβεται πίσω από θέσεις και τίτλους. Έναν Δήμαρχο που γνωρίζει σε βάθος το τεχνικό πρόγραμμα, που παρακολουθεί τις χρηματοδοτήσεις, που δίνει μάχη για να φέρει έργα και – το κυριότερο – να τα υλοποιήσει.
Όμως εδώ γεννάται το πραγματικό ερώτημα: Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να σηκώνει μόνος του έναν ολόκληρο Δήμο; Γιατί, αν κάτι αναδεικνύει αυτή η εξέλιξη, δεν είναι αδυναμία της διοίκησης στην κορυφή. Είναι τα κενά γύρω της. Η αυτοδιοίκηση δεν είναι ατομικό άθλημα. Απαιτεί ομάδα, συνεργασία, συνέπεια και ανθρώπους που μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, το βάρος μεταφέρεται αναγκαστικά σε έναν. Και αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει σήμερα.
Ο Δήμαρχος μέχρι στιγμής αποδεικνύει ότι διαθέτει αντοχή, γνώση και αποφασιστικότητα. Τα έργα προχωρούν, οι χρηματοδοτήσεις εξασφαλίζονται, η προσπάθεια είναι συνεχής. Αυτό αναγνωρίζεται και συζητείται θετικά στην τοπική κοινωνία. Ωστόσο, η πραγματική πρόκληση δεν είναι μόνο να αντέξει ο ίδιος. Είναι να μπορέσει να στηθεί μία ομάδα αντάξια των απαιτήσεων. Γιατί χωρίς ισχυρούς συνεργάτες, ακόμη και οι πιο ικανοί διοικούντες βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν διαρκή, εσωτερικό αγώνα. Και εκεί είναι που θα κριθούν όλα.
